Over mij

Hey, welkom op mijn blog! Ik ben Zina, 29 jaar en woon samen met mijn vriend Kai en kater Sjors in Enschede. Ik ben geen geboren en getogen tukker, mijn roots liggen namelijk in Limburg. Ruim acht jaar geleden besloot ik vrij impulsief te verhuizen naar Twente en daar heb ik (bijna) nooit spijt van gehad. In die acht jaar heb ik in vier huizen gewoond, twee diploma’s gehaald, ben ik van vleeseter naar vegetariër naar (grotendeels) veganist gegaan en heb ik de liefde van mijn leven ontmoet. Ik ben gek op dieren, schrijven, structuur, muziek en concerten, voetbal, make-up en mijn haarkleur verandert ongeveer net zo vaak als de seizoenen.

In 2017 ben ik afgestudeerd als maatschappelijk werker en inmiddels werk ik al bijna anderhalf jaar bij een welzijnsorganisatie in de buurt van Enschede. Op dit moment ben ik niet aan het werk maar zit ik thuis met een burn-out en/of depressie. Psychische ziektes zijn voor mij geen onbekend terrein, in de afgelopen 12 jaar heb ik drie keer eerder met een depressie te maken gehad. Door een combinatie van therapie, medicatie en een flinke dosis zelfspot en doorzettingsvermogen ben ik er gelukkig telkens weer bovenop gekomen. Ik ben een groot voorstander van openheid over psychische ziektes en wil graag het taboe hierop doorbreken.

“Waarom catsandcoffee.nl?”

De afgelopen jaren heb ik meerdere blogs gehad, waarin er periodes waren waarin drie keer per week iets nieuws verscheen, maar soms ook maanden niets. Helaas is mijn vorige domein gecrasht en ben ik van die periode alles kwijt. Het duurde heel lang voordat ik weer zin had om opnieuw te beginnen, maar ergens in september begon het toch weer te kriebelen. Maar de naam die ik voor mijzelf had op mijn vorige blogs vond ik op de een of andere manier niet meer zo goed bij mij passen. Het voelde niet meer hetzelfde. Dat, en omdat ik niet al te makkelijk vindbaar wil zijn in verband met mijn werk, was voor mij de aanleiding om een nieuwe naam te verzinnen. Uiteindelijk kwam ik uit op catsandcoffee, twee van mijn favoriete dingen in de wereld.

“Maar bloggen is toch dood?”

Bloggen is inderdaad niet meer zo populair als een aantal jaar geleden. Op grote blogs zie je de verschuiving naar YouTube en Instagram steeds meer. Maar ik ben geen grote blogger en het is ook absoluut niet mijn ambitie om groot te worden. Mijn blog is mijn uitlaatklep, een soort (online) dagboek. Het maakt mij niet uit of 5 of 50 mensen meelezen. Ik schrijf op mijn blog over van alles en nog wat: psychische gezondheid, boeken, tripjes die ik gemaakt heb, make-up en waarschijnlijk ook net iets te vaak over mijn kat. Wil je op de hoogte blijven van nieuwe blogposts, volg me dan via Bloglovin’ of schrijf je in via het formulier in de sidebar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *