In beeld: bijwerkingen van de medicatie, tuin aanpakken en leenhond

Het is maandag, dus tijd voor een nieuw weekoverzicht! Hoewel het echt de bedoeling is dat er ook andere dingen online komen dan alleen maar weekoverzichten lukt dat tot nu toe niet zo goed. Ideeën genoeg, de rust om dingen uit te werken (nog) niet. Deze week was het vooral de medicatie die mij ervan weerhield om te schrijven. Maar zoals ik in mijn allereerste blogpost al zei, ik wil en ga niks forceren. Het kan zijn dat deze blogpost een beetje warrig over komt, maar dat is ook hoe het in mijn hoofd op dit moment is. Sorry not sorry.

Woensdag

Dit weekoverzicht begint op woensdag, wat ik maandag en dinsdag heb uitgespookt kun je hier lezen (spoiler: niet veel). Het was op woensdag prachtig weer dus ik trok mijn nieuwe jurk aan en ging naar mijn werk. Vanaf zondag ben ik bezig met nieuwe medicatie en ik ben ONRUSTIG met hoofdletters. Later meer hierover.

’s Avonds kijk ik de documentaire Veda beslist zélf en wauw, wat indrukwekkend. Het gaat over Veda, een meisje van 19 met psychische problemen en een doodswens. Een heftig onderwerp maar heel goed en mooi in beeld gebracht. Zelf ben ik ook helemaal vóór het doorbreken van taboes rondom psychische ziektes, en Veda gaat daarin nog een stap verder. Prachtig. Ben sowieso groot fan van Jessica Villerius en haar documentaires.

Donderdag

Heb ik een koffiedate met een collega. Een paar maanden geleden moest ik er absoluut niet aan denken om ook maar iets buiten de deur te doen, tegenwoordig doe ik dit weer vaker. Het lijkt iets kleins maar voor mij is het iedere keer weer een enorme drempel die ik over moet.

Na het koffie drinken had ik nog tijd over en liep ik een sportzaak binnen waar ik twee nieuwe sportleggings kocht met meer dan honderd(!) euro korting. Fijn, want ik had nog maar één sportbroek over en zelfs daarvan was de elastiek kapot.

Hierna reed ik door naar een vriendin om samen naar de dierenarts te gaan met haar lieve kat. Dit spoor van brokjes was een manier om haar in d’r mandje te lokken maar ze trapte er lekker niet in. Gelukkig ging ze uiteindelijk zonder heel veel drama in haar mandje én ging het bij de dierenarts ook heel goed. Het is al een dame op leeftijd maar volgens de dierenarts ‘doet ze het nog heel erg goed’. Ook al is het niet mijn eigen kat, het was toch een opluchting.

Vrijdag

Het wordt een beetje standaard maar ik heb minimaal één dag per week waarop het helemaal ruk gaat. Deze week had ik nóg meer last van de bijwerkingen van mijn nieuwe medicatie en dat was heel vervelend. Het is super moeilijk om uit te leggen wat ik precies voel. Ik heb opeens enorm veel energie, maar ook heel veel onrust. Alsof mijn lichaam en geest continu op scherp staan, ik ben mij heel erg bewust van mijn eigen lichaam en het voelt alsof er ieder moment iets kan gebeuren waardoor ik moet vluchten. Daarbij heb ik veel hoofdpijn, weinig eetlust, ben ik veel misselijk. Ik ben helemaal pro medicatie, maar het moeilijke is dat je altijd weer eerst door de bijwerkingen heen moet voordat de positieve effecten komen.

Uiteindelijk besloot ik om iets nuttigs te gaan doen met alle onrust in mijn lijf; ik stortte me op onze tuin. Zoals ik ook op Instagram zei, onze tuin is al tijden een doorn in het oog. Het leek zo leuk, een grote tuin, maar ik had nooit bedacht dat een tuin ook onderhoud nodig heeft. Vorige zomer heb ik volgens mij maar drie keer buiten gezeten en dit jaar wilde ik heel graag de mogelijkheid hebben om meer buiten te zijn, zonder met mijn bips in het onkruid te moeten zitten.

Zaterdag

Op deze foto ben ik al een hele middag bezig geweest. Zoals je ziet, niet echt uitnodigend om een middag in door te brengen. De kerstboom van twee jaar geleden stond er ook nog omdat we het idee hadden om onze kerstboom ieder jaar opnieuw te gebruiken, alleen hebben we hem niet goed in de grond gezet waardoor de boom binnen een half jaar al helemaal dood was.

Zondag

Letterlijk op handen en voeten heb ik mijzelf een weg door de tuin gebaand. Inmiddels is het maandag als ik dit typ en heb ik spierpijn op plekken waarvan ik niet eens wist dat je er spierpijn kon hebben (in m’n handen?). Maar ik ben zo trots op het eindresultaat. Het is niet perfect en het ziet er nu nog steeds uit als een sneue tuin, maar het idee dat ik AL DAT ONKRUID in mijn eentje eruit heb gehaald vind ik echt heel tof.

De kerstboom was altijd Sjors zijn schuilplek. Als hij ’s avonds niet naar binnen wilde ging hij achter de kerstboom zitten met de gedachte ‘jullie zien mij lekker toch niet’. Toen ik ook de kerstboom uit de grond had was hij dan ook helemaal in de war, en besloot in een van de weinige struiken te gaan zitten die ik had laten staan. Prima Sjors, je gaat lekker op in de natuur met je rode vacht.

Nogmaals, dit is toch super vet. Ik voelde de girlpower door m’n lichaam gieren. Het laminaat op links (wat ook al bijna twee jaar in de tuin ligt) wordt als het goed is deze week nog naar de stort gebracht. Daarna wordt het pas echt leuk, dan mag ik helemaal los gaan met de indeling/inrichting. Ik heb allemaal ideeën en van Kai heb ik zo goed als vrij spel gekregen. Zo wil ik graag een composthoop maken, een hoekje waar ik een bankje neer kan zetten en natuurlijk bloemetjes.

Zondag was wel echt mijn lievelingsdag want ik kreeg ook nog eens visite van Balou, de hond van een vriendin. Zij ging een dag naar het Tikibad met het gezin en had mij gevraagd of ik op Balou wilde passen. Ik vond het super leuk om een hond in huis te hebben en nog leuker om daarna samen te kunnen gaan wandelen.

We hebben bijna twee uur gewandeld en volgens mij vond zij het net zo leuk als ik. Kai en ik zouden heel graag zelf een hond willen, maar op dit moment is het (nog) niet zo handig. Plus we moeten het eerst eens worden over wat voor soort hond we willen en ik denk dat we daar nog wel even zoet mee zijn.

 

Wat er deze week online kwam: 

In beeld

Ik ben ook te volgen op Instagram en Goodreads.

Liefs, Zina

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *