In beeld: medicatie af- en opbouwen, tattoo’s en (te)veel doen

Hi, welkom bij een nieuw weekoverzicht! Dit keer heb ik afgelopen maandag en dinsdag er voor het gemak aan vastgeplakt omdat het a) maandag voelde als zondag, b) ik niet eerder energie had deze blogpost in elkaar te zetten en c) ik ruzie had met de kwaliteit van mijn foto’s. Beter laat dan nooit, toch? Het was een volle week met veel leuke dingen maar waarbij ik tegelijkertijd veel last had van het afbouwen van mijn medicatie.

Maandag

De week begon met een gesprek op mijn werk. Inmiddels zit ik al zeven maanden thuis en ben ik (heel) langzaam aan bezig met mijn re-integratie. Het gaat nog lang niet zoals ik zou willen, maar zoals iedereen zegt (en ik zelf steeds meer begin te geloven): kleine stapjes.

Later gaan Kai en ik samen boodschappen doen in Duitsland. Eerder deden we onze boodschappen bijna altijd in Duitsland maar de laatste tijd komt het er niet meer van. Nu had ik een aantal dingen nodig die alleen bij de DM verkrijgbaar zijn en belandde op de één of andere manier weer voor het make-up schap. Het huismerk van DM, Balea, is trouwens voor een heel groot deel vegan. Ik vind het zo goed dat steeds meer betaalbare en makkelijk te verkrijgen merken vegan opties in hun assortiment hebben, zo wordt het voor steeds meer mensen toegankelijk.

Uiteindelijk kocht ik dit palette, droogshampoo speciaal voor donker haar (wát een uitvinding) en haarlak. Best een bescheiden buit, al zeg ik het zelf.

Dinsdag

Dinsdagochtend had ik therapie en daarna was ik zó onrustig, ik kon gewoon niet mijn draai vinden in huis. Dus ik besloot een flink stuk te wandelen. Ik kwam allerlei dieren tegen waaronder deze knappe kat en was een stuk rustiger toen ik thuiskwam. Ik maakte van de gelegenheid gebruik om mijn nagels te lakken en wat programma’s terug te kijken.

’s Avonds keek ik samen met Kai voetbal en betrapte ik mijzelf er meerdere malen op dat ik vrij enthousiast aan het juichen was voor Ajax. Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik niet bepaald Ajax fan ben, en dat is nog vrij zacht uitgedrukt. Maar ik ben wel echt een groot voetballiefhebber en dit is zo mooi voor het Nederlandse voetbal. Dus tja, dan juich ik met pijn in mijn hart toch maar voor Ajax.

Woensdag

Woensdag ging ik voor het eerst in maanden weer eens lunchen bij Bagels & Beans met een vriendin. We aten allebei een bagel met bospaddenstoelen (aanrader), deelden worteltaart en een cruffin (ook aanraders). Heel vervelend allemaal. Later was ik nog even in de stad om een cadeautje voor een vriendin te kopen en liep ik bij de H&M tegen dit shirtje aan. Ik nam ‘m mee, twijfelde thuis een paar uur maar heb ‘m de dag erna toch terug gebracht. Zina en croptops blijken (nog) geen succes te zijn.

Wat wél een succes is, is deze trui die ik via Instagram van iemand over kon nemen. Wie wil er nou geen trui met een dino erop?

Ook te zien op deze foto: mijn nieuwe hardloopschoenen. Nog steeds teleurgesteld over het niet kunnen lopen van de 10 KM vorige week bedacht ik me dat mijn schoenen weleens de oorzaak konden zijn van mijn blessures. Met plannen voor de Alkmaar City Run en de FBK Dubbele Mijl in mijn hoofd bestelde ik na uitgebreide research deze schoenen. Een paar dagen later kwam ik erachter dat ik allebei de runs moet laten schieten dus stond ik alweer op het punt om de schoenen terug te sturen. Net op tijd bedacht ik me, zocht een nieuw hardloopdoel (het wordt de Singelloop in september) en nu staan de schoenen te wachten tot we weer gaan trainen. De laatste weken sport ik niet, omdat mijn lichaam aangeeft dat het echt even niet kan. Ik ben nog vaak duizelig, heb een hoge hartslag en daarmee lijkt sporten me niet zo’n goed idee.

Donderdag

Donderdag was een hele slechte dag. Deze week nam ik, als onderdeel van het switchen van antidepressiva, vijf dagen lang geen medicatie. Ik hoopte dat ik hier niet zoveel last van zou hebben maar helaas. Ik was misschien nog wel depressiever dan normaal, had veel lichamelijke klachten als buikpijn en hoofdpijn en wilde alleen maar in bed liggen. En dat deed ik dus ook.

Vrijdag

Vrijdag voelde ik me een stuk(je) beter en gelukkig maar, want er stond een drukke dag op het programma. Samen met een vriendin ging ik naar Amsterdam om tattoo’s te laten zetten. Om de kans op overprikkeling te verkleinen had ik de dag van tevoren mijn treinkaartje geüpgraded naar 1e klas. Vol goede moed ging ik in een stiltecoupé zitten, klaar voor mijn reis naar Amsterdam. Helaas zijn er nog steeds mensen die het idee van stiltecoupés niet begrijpen en helaas durf ik mensen daar niet op aan te spreken. Met als resultaat dat ik al moe was voordat ik überhaupt op mijn bestemming was.

In de trein las ik het boek Anne, geschreven door de oom van Anne Faber. De avond hiervoor had ik al een stuk gelezen waarbij ik enorm moest huilen en in de trein heb ik het boek na een paar hoofdstukken ook maar weer weggelegd. Wat een heftig verhaal, ik denk dat dit één van de ergste dingen is die je als ouders mee kan maken.

Samen met mijn vriendinnetje voor de shop waar we onze tattoo’s hebben laten zetten. Het werd voor mij alweer tattoo nummer vier en vijf, voor haar nummer ontelbaar (grapje schat). Allebei hebben we de formule van serotonine (ook wel het gelukshormoon genoemd) laten zetten. Omdat we allebei al jaren worstelen met depressies leek juist dit ons wel een mooi symbool voor onze vriendschap. Ikzelf liet ook nog een teckel zetten, gewoon omdat het kan en omdat ik teckels zó leuk vind.

View this post on Instagram

Of tattoo’s verslavend zijn? Mwah. Redelijk.

A post shared by Zina (@zina_catsandcoffee.nl) on

Zaterdag

In Amsterdam kocht ik deze jurk bij Monki. Compleet uit mijn comfort zone maar ik ben er heel erg blij mee. Als echte Instagram boyfriend maakte Kai een paar foto’s en ik kon het niet laten om heel casual mijn teckel te showen. Later op de middag had ik een verjaardag en ook al voelde ik mij niet fantastisch, ik vind het toch fijn dat ik even geweest ben.

’s Avonds ging ik de katten van vrienden voeren. We wonen op nog geen tien minuutjes lopen van elkaar vandaan en zorgen altijd voor elkaars katten als we op vakantie zijn. Zo’n fijn idee dat er goed voor je kat(ten) gezorgd wordt als je op vakantie bent. Deze poes is inmiddels echt mijn vriendin geworden, ze komt altijd heel enthousiast naar me toe en zodra ze klaar is met eten komt ze lekker kroelen.

Zondag

De volgende ochtend ging ik nog een keertje naar de katten en bij terugkomst kon Sjors geen genoeg van mijn hand krijgen. Terwijl ik een boek las heeft hij een half uur aan mijn hand lopen snuffelen.

’s Avonds was het eindelijk zover: ik mocht met de nieuwe medicatie beginnen. Even wennen, want al mijn andere medicatie moest ik altijd in de ochtend innemen. Anyway, wel lekker vrolijk die roze pilletjes. Ik hoop met alles wat ik heb dat dit iets gaat doen, dat ik hierdoor uit het diepste dal kan komen om vanuit daar verder aan mijn herstel te werken.

Zondagavond boekten Kai en ik onze zomervakantie. Niets spannends dit keer, maar wel heel erg leuk: vier dagen naar Maastricht in augustus.

Maandag

De volgende dag werd ik wakker met een bult energie waar je u tegen zegt. Het zal de medicatie niet zijn, maar lekker was het wel. Ik maakte een to-do lijstje (wat eigenlijk helemaal niet mag van mijn therapeuten) en ging als een wervelwind door het huis. Wat uiteindelijk ’s avonds resulteerde in een huilbui, bijna ruzie met Kai en knallende koppijn. Ik denk dat ik nu wel begrijp waarom to-do lijstjes mij worden afgeraden..

Dinsdag

Gisteren heb ik therapie gehad, een stapel nieuwe boeken opgehaald bij de bibliotheek en de rest van de dag ruzie gemaakt met WordPress. Het lukte niet om de kwaliteit van mijn foto’s op te krikken waar ik onwijs gefrustreerd om raakte. Toen ik op het punt stond mijn laptop uit het raam te gooien nam Kai het gelukkig van me over en uiteindelijk heeft hij het gefixt. Toch fijn, een vriendje die nooit zijn geduld verliest.

 

Wat er deze week online kwam:

In beeld

Ik ben ook te volgen op Instagram en Goodreads.

Liefs, Zina

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *